Stosowanie szczepionki koniugatowej Staphylococcus aureus u pacjentów przyjmujących hemodializę ad 5

Reakcje miejscowe były na ogół łagodne lub umiarkowane i ustępowały w ciągu dwóch dni. Związek przyczynowy między bakteriemią S. aureus a śmiercią został zidentyfikowany dla 9 z 152 zgonów (5,9 procent) w grupie szczepionkowej i 11 ze 146 zgonów (7,5 procent) w grupie kontrolnej (P = 0,65 według dokładnego Fishera test). S. aureus Bacteremia
Ryc. 1. Krzywe przeżywalności Kaplan-Meier dla Staphylococcus aureus Bacteremia po 2. tygodniu. Wartość P odpowiada różnicy między dwiema grupami po 40 tygodniach. Sześciu pacjentów zostało wykluczonych z badania po randomizacji (trzech zmarło, a trzech miało infekcje w ciągu dwóch tygodni przed wstrzyknięciem).
Tabela 2. Tabela 2. Łączna liczba pacjentów, u których pojawił się bakteriemia staphylococcus aureus i skuteczność szczepionki. Ogólną tendencję występowania zakażeń przedstawiono na rycinie 1. W tygodniach i 2 po szczepieniu i przed rozpoczęciem obserwacji w celu oceny skuteczności szczepionki, w grupie szczepionkowej był jeden pacjent z bakteriemią, a żaden u grupa placebo. W odniesieniu do pierwotnej hipotezy, że szczepionka chroni przed infekcją w tygodniach od 3 do 54, nie było statystycznie istotnych różnic między grupami; skuteczność szczepionki w tym okresie wynosiła 26% (przedział ufności 95%, -24% do 57%, P = 0,23) (tabela 2). Następnie zbadaliśmy dane dla innych przedziałów czasowych, podczas których wpływ szczepionki był bardziej znaczący. Okazało się, że w tygodniach 3 do 40, kiedy 11 zdarzeń wystąpiło podczas 618,9 osobolat u pacjentów, którzy otrzymali szczepionkę i 26 zdarzeń wystąpiło podczas 627,0 osobolat u pacjentów kontrolnych, szczepionka zmniejszyła częstość występowania bakteriemii o 57 procent (95 procent przedział ufności, 10 do 81 procent, nominalne P = 0,02). Przy zastosowaniu testu permutacji, który uwzględniał brak hipotezy a priori dla krótszego okresu ochrony, najwyższa statystyka log-rank wynosiła 7,03 dla przedziału od 3 do 32 tygodni z wartością P równą 0,05.
Tabela 3. Tabela 3. Częstość występowania bakteriemii Staphylococcus aureus Bacteremia Opracowany w tygodniach 3 do 54, w zależności od rodzaju dostępu naczyniowego, statusu nos-nosidełka i grupy leczenia. Testy na jednorodność skuteczności w tygodniach 3 do 91 wykazały, że skuteczność nie różniła się znacząco w czterech grupach utworzonych przez stratyfikację (P = 0,15 dla dokładnego testu homogenności). Jednak nasze badanie miało ograniczoną moc do oceny tej interakcji. W obu grupach pacjenci z dostępem naczyniowym za pośrednictwem przeszczepu zamiast przetoki na początku badania wykazywali zwiększone ryzyko bakteriemii (tab. 3). Nosowe zakażenie S. aureus również wiązało się z podwyższonym ryzykiem bakteriemii u pacjentów kontrolnych (7,6 vs 3,1 na 100 osobolat, p = 0,06 zgodnie z dokładnym porównaniem wskaźników osobno-czasowych), ale nie u pacjentów, którzy otrzymała szczepionkę.
Szczepionka i grupy kontrolne miały podobną dystrybucję typów S. aureus wśród pacjentów z bakteriemią. Możliwe było pobranie 24 z 37 izolatów z grupy szczepionek i 37 z 49 izolatów z grupy kontrolnej do typowania. W grupie szczepionek 8 izolatów (33 procent) było typu 5, a 11 (46 procent) było typu 8
[patrz też: budowa wewnętrzna łodygi, epikotyl, wiązka przewodząca ]
[podobne: typy wiązek przewodzących, kisiel odmiana przez przypadki, poradnia nefrologiczna kraków ]