Natychmiastowa naprawa w porównaniu z nadzorem małych tętniaków aorty brzusznej ad 6

Jedynymi znaczącymi jednoznacznikowymi wskaźnikami zwiększonej szybkości powiększania były większa średnica początkowa i brak cukrzycy. Powikłania naprawy
Tabela 3. Tabela 3. Powikłania naprawy nieprzerwanych tętniaków aorty brzusznej. Śmiertelność operacyjna związana z naprawą niezakłóconych tętniaków aorty brzusznej wynosiła 2,0% po 30 dniach; gdy uwzględniono śmiertelność wewnątrzszpitalną powyżej 30 dni, stawka wynosiła 2,4 procent. Dodatkowe 1,5 procent pacjentów wymagało reoperacji z powodu powikłań. Wyniki naprawy niezniszczonych tętniaków aorty brzusznej według grupy leczenia przedstawiono w Tabeli 3. Śmiertelność operacyjna i częstość ponownej operacji nie były wyższe w grupie obserwującej, ale było więcej zawałów mięśnia sercowego. U dwóch pacjentów w grupie natychmiastowej naprawy wykonano laparotomię, ale pierwsza próba naprawy tętniaka została przerwana, a operacja musiała zostać zakończona w późniejszym terminie; u dwóch pacjentów w grupie inwigilującej wykonano laparotomię, ale przerwano naprawę tętniaka, ponieważ wykryto raka przerzutowego.
Zgodnie z oczekiwaniami, biorąc pod uwagę większą liczbę napraw tętniaków aorty brzusznej wykonanych w grupie natychmiastowej naprawy, nastąpiło również więcej rehospitalizacji z powodu powikłań pooperacyjnych (tab. 3). Łączna liczba hospitalizacji związanych z tętniakami aorty brzusznej (zarówno z powodu naprawy, jak i innych przyczyn, w tym oceny przedoperacyjnej, anulowanych napraw, powikłań pooperacyjnych i pęknięć bez naprawy) była o 39% niższa w grupie obserwującej niż w grupie natychmiastowej naprawy (tabela 2).
Liczbę pacjentów, którzy przeżyli z tętniakiem pod koniec badania, pokazano również w Tabeli 2. Dane te obejmują pacjentów z nie naprawionymi tętniakami aorty brzusznej oraz z pacjentami z klinicznie istotnymi tętniakami resztkowymi lub nawracającymi po naprawie (definiowanymi jako tętniak aorty brzusznej co najmniej 4,0 cm średnicy w pobliżu przeszczepu lub tętniaka tętnicy biodrowej o średnicy co najmniej 2,5 cm).
Dyskusja
W porównaniu z inwigilacją za pomocą CT lub ultrasonografii strategia natychmiastowej naprawy nie poprawiła wskaźnika przeżycia wśród pacjentów z niskim ryzykiem chirurgicznym, u których stwierdzono tętniaki aorty brzusznej o średnicy 4,0 do 5,4 cm. Przedział ufności nie obejmuje korzyści większej niż 5% z natychmiastowej naprawy. Ustalenia te uzyskano pomimo niskiego współczynnika umieralności. Nieznaczące trendy przeżycia nie sprzyjały natychmiastowej naprawie w żadnej z wcześniej określonych podgrup zdefiniowanych według wieku lub średnicy tętniaka przy wejściu.
Nie stwierdziliśmy zwiększenia umieralności operacyjnej ani potrzeby ponownej operacji, gdy elektywna naprawa była opóźniona, dopóki średnica tętniaka wynosiła 5,5 cm, jak wcześniej przewidywano, 18 ale wystąpiło więcej zawałów mięśnia sercowego. Niska śmiertelność związana z naprawą niezakłóconych tętniaków w naszym badaniu może być przypisana zarówno umiejętnościom zespołów chirurgicznych, jak i naszym kryteriom włączenia, które wybrano dla pacjentów, którzy nie mieli wysokiego ryzyka chirurgicznego i dlatego prawdopodobnie czerpali korzyści z planowa naprawa.
Nasze wyniki potwierdzają i poszerzają wyniki jedynego innego randomizowanego badania operacyjnego małych tętniaków aorty brzusznej – brytyjskiego badania małych tętniaków, które również nie przyniosło korzyści z naprawy tętniaków o średnicy mniejszej niż 5,5 cm.19 Przedziały ufności w tym badaniu nie wyklucza 25-procentowej redukcji śmiertelności z natychmiastową naprawą, a śmiertelność podczas operacji w grupie natychmiastowej naprawy w tym badaniu wyniosła 5,8%
[hasła pokrewne: typy wiązek przewodzących, maszyna do szycia filcu, napęd psychoruchowy ]
[przypisy: triamcynolon, pogotowie stomatologiczne elbląg, charakteropatia ]